GROSICS Gyula
Geboren : 4 februari 1926 (Tatabánya - Hongarije)
Overleden : is samen met Buzánszky Jenõ, de laatste overlevende van de glorieuze Hongaarse ploeg
Club(s) als speler : Dorogi Bányász SC (1938-1947), Mateosz Munkás SE (1947-1950), Teherfuvar SE (1950), Honved SE Boedapest (1950-56), Tatabánya Bányász SC (1956-1964).
Club(s) als trainer : Tatabánya Bányász SC (1963), Salgótarján BTC (1964-65), FC Kuwait (1966-67), Volán SC (1979-84).
Positie : Doelman
Biografie :
Grosics werd geboren in Tatabánya, stad in het noordwesten van Hongarije, en groeide er ook op. Hij is gehuwd en heeft twee dochters. Grosics was een uitstekend en imponerend doelman met kracht, fantastische reflexen, een zelfzekere balcontrole en een indrukwekkende motoriek. Zijn uitkomen was uitstekend getimed en zijn uittrappen waren heel precies en berucht. Niet voor niets kreeg hij de bijnaam 'de Zwarte Panter'. Hij was een sleutelfiguur in het legendarische Golden Team van Hongarije tussen 20 augustus 1947 (eerste match in het nationaal elftal gewonnen tegen Albanië met 3-0) en 14 oktober 1962 (laatste match als international verloren met 1-0 tegen Joegoslavië).
Vanaf zijn 12de speelde hij in tweede klasse voor Dorogi Bányász, waar hij zijn kwaliteiten als doelverdediger kon ontwikkelen. Deze wereldklasse doelman matigde de functie van doelverdediger een nieuwe rol aan door soms uit zijn backlijn weg te spurten om counteraanvallen af te stoppen als een tweede opruimer.
Grosics speelde zelfs ook een poosje als voorhoedespeler. Toen hij reeds een bekend doelman was, werd hij eens opgesteld als rechtsbuiten. Hij maakte twee doelpunten. Die ervaringen lieten hem toe als keeper zijn ware klasse te tonen, door als veldspeler vertrouwd te zijn met de gedragingen van de voorhoedespelers.
In 1947 werd hij naar Budapest Mateosz getransfereerd, en via een korte tussenstap bij Teherfuvar in 1950, vond hij zichzelf terug bij Honvéd Bp. SC, waar hij zou blijven tot 1956 en er driemaal kampioen van Hongarije speelde.
Grosics, 'the Black Panter', nam deel aan drie Wereldbekers: Zwitserland 1954 (5 matchen gespeeld, tweede achter West-Duitsland 3-2), Zweden 1958 (3 matchen gespeeld, uitgeschakeld in de eerste ronde in groep 3) en Chili 1962 (3 matchen gespeeld, kwartfinale verloren van Tsjecho-Slowakije 1-0). Was tevens titularis in de twee fameuze matchen tegen Engeland: 3-6 winst in het Wembley Stadion in Londen (25/11/1953) en 7-1 winst in het Nep Stadion in Boedapest (23/5/1954). Hij speelde 390 matchen in de Eerste Divisie van Hongarije en 86 maal voor de Hongaarse nationale ploeg. Een tijd na het beëindigen van zijn actieve carrière als speler, zou hij nog gedurende een periode als trainer in de voetbalsport blijven.
 |
 |
Grosics op het toppunt van zijn loopbaan en op recentere datum. |
|
 |
|
Grosics Gyula en President Mádl Ferenc, ter gelegenheid van 50 jaar
herdenking van de match van 25 november 1953 op Wembley. |
|
Gevolgen van het verlies van de finale op de Wereldbeker 1954:
Na de 3-2 nederlaag in de finale van de Wereldbeker in Zwitserland werden Grosics en trainer Sebes Gusztáv als de hoofdschuldigen van dat verlies beschouwd. Grosics was vroeger al als onbetrouwbaar individu beschouwd door de autoriteiten, doordat hij in 1949 met een groepje anderen Hongarije trachtte te verlaten. Hij werd toen door de AVH (de geheime politie) gearresteerd, maar meer dan hem te bedreigen om hem af te schrikken was er niet bij. Zo werd hij nu ook gearresteerd, eerst op beschuldiging van smokkelen, maar in december 1954 werd die beschuldiging omgezet in verdenking van spionage en landverraad. Het proces duurde 13 maanden en hij werd ondertussen onder politieobservatie geplaatst. Bij gebrek aan bewijzen werd hij vrijgesproken, maar werd uit de nationale ploeg gestoten (zou er slechts na twee jaar terug bij komen) en getransfereerd (verbannen) van zijn ploeg Kispest Honvéd naar een onbeduidend provinciale ploeg, Tatabánya, tevens zijn geboorteplaats. Hij zou er zijn loopbaan afsluiten in 1964 en nooit meer met Honvéd spelen in Hongarije. Zelfs zijn vader werd ontslagen als ploegleider in een mijn.
Eind november 1956 werd Grosics, vanuit Oostenrijk, door Emil Österreicher, de manager van Honvéd, uitgenodigd als gastspeler bij hun West-Europese tour. De ploeg had een doelman nodig, zei hij. Een uur na zijn aankomst in Wenen stond Grosics reeds in het doel van Honvéd tegen FC Barcelona, waarna de ploeg naar Frankrijk, Oostenrijk, Italië, en eind januari 1957, naar Brazilië reisde. In Rio de Janeiro zou hij zelfs aan aanbod afslaan van Flamingo Rio en na meer dan zes maand met de ploeg terugkeren naar Hongarije. Dit in tegenstelling met Puskás, Kocsis en Czibor die naar Spanje zouden uitwijken. Bij zijn aankomst aan de grens zag Grosics de gevangeniswagen reeds klaar staan. Hij werd langdurig ondervraagd (over wat hij in het buitenland gedaan had, wie hij ontmoet had, waarom hij teruggekomen was terwijl hij een aanbod gekregen had, enz.), maar mocht uiteindelijk zijn familie vervoegen.
Grosics zegt nu nog steeds: “Hadden wij die match tegen West-Duitsland gewonnen, dan had mijn leven er gans anders uitgezien. Ik had Honvéd niet moeten verlaten, er was geen proces geweest... Een gevoel van bitterheid zal mij altijd vergezellen. Altijd”.
Zoals andere spelers die de match in 1954 van de Duitsers verloren, bleef ook Grosics dus getraumatiseerd door die nederlaag. “Wanneer ik nu nog beelden van die match zie, gaan mijn nekharen overeind staan en stijgt mijn polsslag naar 160” verklaarde hij recent. "De Engelse scheidsrechter maakte twee zware vergissingen. Eerst keurde hij het doelpunt van Helmut Rahn goed, alhoewel ik gehinderd werd door Hans Schafer die mij vasthield voordat zij scoorden, " zei Gorsics ook nog. "De tweede vergissing kwam er wanneer hij Puskás' gelijkstellend doelpunt afkeurde, terwijl het een perfect geldige goal was, zoals iedereen kon zien wanneer een paar jaar later de media nieuwe beelden over de wedstrijd liet zien."
Maar dat belette niet dat een zekere vriendschap ontstond tussen de Duitse en de Hongaarse spelers. Grosics zou op 23/6/2002 zelfs de begrafenis van zijn vroegere tegenstander Fritz Walter bijwonen, samen met Buzánszky Jenõ.
Op 4 januari 2007 werd Gyula in het Szent János Kórház opgenomen, na problemen met de bloedtoevoer naar de hersenen. De bijna 81 jaar oude voormalige doelwachter (° 4 februari 1926), de "Zwarte Panter', zei dat hij het bewustzijn had verloren, een paar weken na de begrafenis van zijn beroemde vriend Puskás Ferenc. Gezien zijn toestand dermate verbeterd was sinds zijn opname, mocht hij op maandag 15 januari het ziekenhuis verlaten en naar huis terugkeren. Voor verdere informatie hier klikken. |
Alsof de maand januari behekst is voor Gyula, werd hij op zaterdag 26 januari 2008 geopereerd aan de longen. In 2007, ook in de maand januari, kwam hij eveneens in het hospitaal terecht (zie hierboven). Volgens Dr. Pénzes István, behandelend chirurg in het hospitaal (Szent János Kórház), is zijn toestand stabiel. Uit voorzorg blijft hij voorlopig nog wel op de dienst Intensieve Zorgen. Donderdag 24 januari was hij opgenomen in het hospitaal en een vlugge ingreep had zijn leven gered, zo vertelde Grosics zelf na zijn operatie. Hij voegde er ook nog aan toe dat hij wel graag zou aanwezig zijn op het feestje, dat georganiseerd wordt ter gelegenheid van zijn 82ste verjaardag op 4 februari. Recent was bij hem reeds een pacemaker ingeplant. |
In 2008 kreeg hij de kans om voor zijn favoriete ploeg, Ferencváosi TC te spelen, 46 jaar nadat het communistisch regime hem weigerde om voor deze club te tekenen. De 82-jarige Grosics deed de aftrap voor Ferencváros in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Sheffield United en stond tijdens een paar minuten in het doel, vooraleer vervangen te worden.
 |
Begin 2008 werd in Hongarije een boek over Grosics Gyula uitgegeven, geschreven door Kõ András en geïllustreerd door
Fekete-Fehér Fotókkal, 320 blz. (ISBN: 9789630633406) |
De Újbudai Sport School nam op 11 november 2008 'Gyula Grocsis' als naam voor hun school in het XI district. Districtleiders, de schooldirectie en veel andere bekende figuren, zoals Güttler Károly, Martinek János, Molnár Tamás, Takács Gundel Gábor en Cseh László, waren naast de 'zwarte panter', eveneens aanwezig op de ceremonie.
"Ik denk dat een dergelijk verheven, ontroerend en eerbaar ogenblik slechts éénmaal voorkomt in een mensenleven." verklaarde de zichtbaar aangedane Grosics Gyula. "Ik ben fier omdat ik diegene ben die zijn naam kon geven aan deze school en wens veel succes aan de leerlingen op elk vlak."
Op 26 april 2011 ontving Gyula, samen met die andere overlevende van de fameuze Aranycsapat Buzánszky Jenõ, een Nationale Sport Award in het Hongaarse Parlement. Eerste Minister Orbán Viktor overhandigde de "Sportman van de Natie Award" aan beide Golden Team spelers. Deze onderscheiding werd voor de eerste maal toegekend in 2004, maar terwijl eerst slechts twaalf sportlui de titel kregen, werd dit nu opgetrokken tot dertien, zodat Grosics en Buzánszky samen hun titel konden ontvangen. Een maandelijks pensioen van 500.000 forint (1.900 euro) is verbonden aan deze Award.
 |
 |
Grosics Gyula en Buzánszky Jenõ samen met Eerste Minister Orbán Viktor. (foto: MLSZ) |
Een zeer tevreden Gyula na ontvangst van zijn "Sportman van de Natie Award" op 26 april 2011. (foto: MLSZ) |
In de stad Tatabánya, geboorteplaats van Grosics Gyula, werd op zondag 18 september 2011 de ceremonie bij de officiële naamverandering van het lokale voetbalstadion gehouden, in aanwezigheid van ondermeer Buzánszky Jenő (het andere enige overlevende lid en ploegmaat in het fameuze nationaal elftal) en Eerste Minister Orbán Viktor. De nieuwe naam is vanaf nu dus het Grosics Gyula Stadion, ter ere van de roemrijke doelman van de Aranycsapat.
 |
Grosics Gyula bij de ceremonie ter gelegenheid van de officiële naamwijziging van het voetbalstadion van Tatabánya.
(foto: MLSZ) |
ERELIJST :
Club:
* Driemaal Hongaars Kampioen met Honvéd (1950-52-54)
* 18de beste doelman van de wereld van de eeuw (IFFHS - International Federation of Football History and Statistics)
* 9de Europese doelman van de eeuw (IFFHS - International Federation of Football History and Statistics)
Nationaal elftal :
* 86 caps (derde meeste caps van alle Hongaarse internationals)
* 0 doelpunten gemaakt
* Olympisch Kampioen in Helsinki 1952 (5 gespeelde matchen)
* Tweede in de Wereldbeker in Zwitserland 1954 (5 gespeelde matchen)
* Tiende in de Wereldbeker in Zweden 1958 (3 gespeelde matchen)
* Zesde in de Wereldbeker in Chili 1962 (3 gespeelde matchen)
* Winnaar Dr. Gerõ-Svehla Cup editie 1948-1953 (laatste twee matchen gespeeld)
 |
|
Zo kende iedereen Grosics Gyula , de 'Zwarte Panter', stijlvol en vol zelfvertrouwen bij iedere tussenkomst. En Buzánszky vindt dat het goed is. |
|
 |
 |
Grosics aan het werk in het Engelse heiligdom 'Wembley'. |
Ook hier slaat de klasrijke Hongaarse goalie de bal uit het doel. |
|
||||||||||||||||||||||||||||
